วันอังคารที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2561

Breakfast {KadePim}



Breakfast
#เกดไม่ได้ชอบซอนย่า

NC Part (18+)
*คำเตือน* ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเนื้อหาหลัก
ถ้าไม่ชอบไม่ต้องอ่านก็ได้นะคะ
ส่วนตัวมองว่ามันค่อนข้างแรง
เด็กน้อย/คนที่ไม่ถูกจริตกับอะไรแบบนี้ข้ามไปจะดีค่ะ
.

.

.

“อ อ๊ะ! อื้ออออ…” เธอจิกมือข้างนึงเข้าขอบโต๊ะในขณะที่แขนอีกข้างถูกคนด้านบนกดเอาไว้ไม่ให้ขยับไปไหน เขาจับขาข้างนึงของเธอให้ขยับขึ้นมาตั้งชันอยู่บนโต๊ะ แทรกตัวเข้ามาอยู่ระหว่างกลางพร้อมนิ้วเรียวที่รุกล้ำเข้ามาพร้อมกันทั้งสองนิ้วในคราเดียว

ซอนย่าโน้มตัวลงไปกดจูบตามใบหน้าของอีกคน ลากไปลิ้นร้อนไปตามริมฝีปากบางที่อีกคนขบเม้มจนมันบวมแดง ขยับข้อมือเข้าออกในจังหวะเนิบนาบสลับร้อนแรง ดูดดึงลำคอของอีกคนจนเกิดรอยรักสีแดงเข้มหลายจุด ก่อนจะทาบทับร่างกายของตัวเองลงไปบนร่างกายเปลือยเปล่าที่เธอจัดการถอดชุดนอนแสนจะน่ารำคาญนั้นออกไปหลังจากทันตัวอีกคนในนอนราบลงมาบนโต๊ะ ในเมื่อไม่อยากใส่อะไรนักก็ไม่ต้องใส่

“จะครางก็ครางสิเคธี่” เขาว่าพลางยกยิ้มล้อเลียนจนเธอต้องเบือนหน้าหนีไปอีกทางก่อนจะสะดุ้งเฮือกเมื่อคนด้านบนแทรกสัมผัสด้านล่างเพิ่มเข้ามาอีก

“นี่! อ อ๊าาา... ซอนย่า โอ๊ย” เป็นความรู้สึกทรมานที่อัดแน่นอยู่กลางลำตัว มันทั้งเจ็บทั้งแสบแต่ก็เสียวซ่านจนส่วนอ่อนไหวของเธอตอบรับการกระทำของเขาอย่างน่าอาย เธอผวาตัวขึ้นกอดเขาเมื่อจะขยับไปไหนก็ขยับไม่ได้ ทั้งจิกทั้งดึงเสื้อกล้ามสีขาวที่อีกคนชอบใส่อยู่เป็นประจำจนมันแทบจะแหลกคามือพื่อหวังจะบรรเทาความหวาบวามที่เขาเป็นคนมอบให้

แต่เหมือนยิ่งเธอทรมานเขาก็ยิ่งแกล้ง ยิ่งเธอร้องขอเขาก็ยิ่งได้ใจ

ลิ้นร้อนตวัดเลียหยอกเย้ากับยอดอกทั้งสองข้าง ขบเม้มสลับดูดดึงจนคนถูกกระทำแทบจะทนไม่ไหว “อ้ะ... อื้อออ!” นิ้วเรียวกระแทกกระทั้นเสียดสีกับจุดที่ไวต่อสัมผัสและผ่านเข้าไปในร่างกายของเธอซ้ำ ๆ

“ซอนย่า! ... ไอ มะ ไม่ไหว อ๊าาา!”

ซอนย่ายกยิ้มที่มุมปากเมื่ออีกคนบิดกายเร้า ปลายเล็บของอีกคนจิกทะลุเนื้อผ้าเข้าไปที่แผ่นหลังจนเธอต้องส่งเสียงออกมาเบา ๆ ในลำคอ เธอขยับแขนที่เท้าเอาไว้กับโต๊ะขึ้นไปโอบตัวอีกคนเอาไว้แทนเมื่อเมทินีกระตุกร่างกายอย่างถี่รัว นิ้วเรียวฉีกเสื้อกล้ามตัวโปรดของเธอจนขาดออกจากกันแล้วทิ้งตัวลงอย่างหมดเรี่ยวแรง

ริมฝีปากอุ่นแนบสัมผัสลงไปบนหน้าชื้นเหงื่อของคนในอ้อมกอด แกล้งขยับข้อมือเข้าออกอีกครั้งให้อีกคนโวยวายก่อนจะดึงออกมาช้า ๆ กระชับตัวคนที่ยังหอบหายใจเอาไว้ในอ้อมกอดอย่างปลอบประโลม “หมดแรงรึยัง”

“ถ ถามอะไรเนี่ยซอนย่า”

“ก็ยูทำเสื้อไอขาด จะไม่รับผิดชอบหน่อยหรอ”

ซอนย่ายกยิ้มขำ ๆ เมื่อเห็นอีกคนชักสีหน้าไม่พอใจ แล้วดันตัวเธอให้ขยับออกห่าง “เดี๋ยวซื้อใหม่ให้ก็ได้!”

“ไอดูมีเป็นปัญหาเรื่องเงินหรอเคธ”

น้ำเสียงหยอกล้อกึ่งขบขันทำให้คนที่นอนหอบอยู่บนโต๊ะหันกลับสบตากับอีกคนก่อนจะต้องเม้มริมฝีปากเข้าหากัน คนที่ยังคงยืนอยู่ระหว่างขาของเธอทั้งสองข้าง ยกแขนเรียวขึ้นเพื่อดึงรั้งเสื้อที่เธอเป็นคนทำมันขาดออกจากตัว
บราสีดำที่กอบกุมหน้าอกของอีกคนทำให้เธอเผลอกลืนน้ำลายอย่างลืมตัว หน้าท้องแบนราบที่มีรอยกล้ามจาง ๆ จากการออกกำลังกายของซอนย่ามันชวนให้ใบหน้าของเธอเห่อร้อนขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้

“อืมมม” มือเรียวที่เอื้อมมาลูบไล้หน้าท้องทำให้ซอนย่าเกร็งหน้าท้องเพราะสัมผัสวาบหวามจากอีกคน ถ้าเกดชอบเธอก็ยินดีจะให้หล่อนสัมผัสมันทั้งวันเลย แต่ยังไม่ใช่ตอนนี้

“ซนหรอ” เขารวบมือทั้งสองข้างของอีกคนเอาไว้แล้วดึงเข้าหาตัว ก่อนจะยกเสื้อขึ้นมาคาบเอาไว้ ใช้มือข้างที่ยังว่างฉีกเสื้อที่ขาดอยู่แล้วให้แยกออกจากกันเป็นแนวยาว

“ยูจะทำอะไรอ่ะซอนย่า” เมทินีเบิกตากว้างเมื่ออีกคนเอาสิ้งที่เคยเป็นเสื้อมามัดข้อมือทั้งสองข้างของเธอไว้ด้วยกันแล้วดึงตัวของเธอให้ไปกึ่งนั่งกึ่งยืนอยู่ขอบโต๊ะ

“ลงโทษไง”

“อ๊ะ!” พอสิ้นเสียงเขาลงทรุดลงนั่งคุกเข่า สัมผัสปลายลิ้นร้อนชื้นลงบนต้นขาข้างหนึ่ง ลากไล้ผ่านกลางลำตัวของเธอไปยังอีกข้าง

ซอนย่าซุกไซร้ใบหน้าเข้าส่วนอ่อนไหวของอีกคน ดูดดึงจุดที่ไวต่อสัมผัสให้อีกคนกระตุกเบา ๆ ความวาบหวามที่ได้รับทำเอาเมทินีแทบจะยืนไม่อยู่ ยิ่งเขายกขาข้างนึงของเธอไปพาดไว้บนไหล่ ใช้ปลายลิ้นหยอกล้อกับส่วนที่เขาเองก็รู้ดีว่ามันจะทำให้เธอทรมานแค่ไหนมันยิ่งทำให้เธอแทบขาดใจตาย

มือทั้งสองข้างที่ถูกมัดติดกันไว้ด้านหน้ามันทำให้เธอไม่สามารถยึดเหนี่ยวอะไรได้เลยจากศรีษะของคนที่มัดมันไว้ นิ้วเรียวแทรกผ่านกลุ่มผมแล้วดันใบหน้าของอีกคนให้เข้ามาใกล้กว่าเดิม “ซ ซอนย่า... อะ อ๊า เร็ว เร็วอีก!”

ซอนย่าขยับลิ้นร้อนเพิ่มจังหวะตามที่อีกคนร้องขอ มือทั้งข้างบีบเค้นสะโพกกลมกลึงของอีกคนซ้ำแล้วซ้ำเล่าพลางช่วยขยับสะโพกเร่งจังหวะตามที่อีกคนต้องการ เสียงของเมทินีที่เริ่มแหบพร่ามันกลับทำให้หล่อนดูเซ็กซี่มากขึ้นไปอีก หล่อนเรียกชื่อเขาซ้ำ ๆ สลับกับการเร่งเร้า จนเขาต้องฟาดมือลงไปเต็ม ๆ บนสะโพกขาวของอีกคนอย่างทนไม่ไหว

“อ๊ะ!” หล่อนแอ่นสะโพกเข้าหาเขามากขึ้นเมื่อรู้สึกถึงความเจ็บแสบจากฝ่ามือร้อน มันเจ็บแต่ก็รู้สึกดี ยิ่งในเวลานี้เธอยิ่งอยากให้ซอนย่ากระทำกับเธอซ้ำ ๆ จนกว่าเขาจะพาเธอไปถึงปลายทาง

“อืมมม ทำอีกสิซอนย่า ท ทำแบบเมื่อกี้... แรงๆ”

เสียงหวานเอ่ยร้องขออย่างหน้าสงสาร หล่อนแอ่นสะโพกรับการกระทำของอีกคนซ้ำ ๆ ลิ้นร้อนก็ยังคงทรมานความต้องการของเธอได้เป็นอย่างดี ซอนย่าผละมือข้างนึงมาแทรกเข้าไปในช่องทางรักของเธอโดยไม่ทันได้ตั้งตัว เขาขยับมันเข้าออกในจังหวะที่ทำให้เธอเหมือนจะขาดใจ ในขณะเดียวกันก็ยังไม่ผละใบหน้าออกไปไหน


ความทรมานที่ซอนย่าเร่งเร้ามันอย่างไม่ปราณีทั้งจากภายในและภายนอกทำให้ร่างกายเปลือนเปล่าของเมทินีกระตุกถี่ก่อนจะปลดปล่อยความต้องการที่มีออกมาเป็นครั้งที่สองวันนี้ เธอทรุดตัวนั่งลงบนพื้น เอนกายพิงไปกับไหล่ของคนที่โอบเธอเอาไว้ในอ้อมกอด คำบอกรักที่เขาพร่ำบอกซ้ำ ๆ ข้างใบหูมันทำให้เธอมีความสุขที่สุดกว่าที่เคยมีมา

.

.

.

ซอนย่าเดินกลับมาที่ห้องครัวอีกครั้งหลังจากพาคนตัวสูงไปชำระล้างร่างกายแล้วก็ปล่อยให้นอนพักอยู่ในห้อง เธอส่ายหน้าไปมาให้กับผลงานของตัวเองเมื่อครึ่งชั่วโมงก่อน สงสัยนอกจากจะต้องทำมื้อเช้าใหม่แล้วคงจะต้องทำความสะอาดโต๊ะกินข้าวชุดใหญ่ด้วย



ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น